Böyle değildi geldiğim yer
Sıcacık bir nevbahardı
Alemden saklı
Bu yabandan farklı...
Benim geldiğim diyarda
Bülbüller hep şendi
Bazen kararsa da hava
Her mevsim nevruz
Her bahçe gülşendi

Bahar müjdesi beklerken
Yine bülbüllerden
Her dönemeçten dönmeden
Tokadı hazır bekleyen
Soğuk...

Gözlerim kararmışsa
Körlük değil
Kardan kamaştığından...

Yanaklarım kızarmışsa
Utanç değil
Sıcağa alıştığından...

Yüzüm duvar kesilmişse,
Dilim damağıma sinmişse,
Gözlerimin altı çukur,
Sükutumun altı fikirse
Hep soğuktandır, soğuktan...

Kalbim titriyorsa,
Gözlerim buğulanıyor
Ve yanaklarım ıslanıyorsa ılıktan,
Başkaca sebepler yok,
Hepsi soğuktan...

Başımdaki müzmin ağrı
Kalemimin sesidir
Ayaklarım elbet direnir
Düşmemek için bu çukurlara

Ama, ama ne çok ağrıdı başımız!
Oysa her banyo sonu
Eğer üç tas soğuk su
Dökebilseydim ayaklarıma
Ağrımayacaktı kalbim de, başım da...

Kendini bilmezliklerden
Gayrını görmezliklerden
Kendiyle çelişmelerden
Kendiyle çekişmelerden
Kendinden kaçmaktan
Kendine takılmaktan
Kendine tapınmaktan
Kurtarabilseydim kendimi...

Taşlara da doğsun Güneş,
Ve batakları ova kılsın.
İncecik bahar yağmuru
Okşanmadık zülüf bırakmasın.
Arılar bal damıtsın
Meltemler gül dağıtsın
Kızaracaksa yanaklar
Gül rengi kızarsın
Ve bülbüller...

Bülbüller soğuğu kaçırsın sesleriyle
Soğuk yoktu ya gerçekte
olan, sıcağın yokluğuydu sadece...

MD - 24 Ocak 2010