Okulun kütüphanesinden aldım ve finallere aldırmadan bi çırpıda okudum. (ya da bi kaç çırpı diyelim)

Kitap, Linux'un mucidi-yazarı-babası olan Linus Torvalds'ın hayatını anlatıyor. Sıkıcı/soğuk bir biyografi çalışması değil, çünkü anlatan Linus'un kendisi. Bir sohbet havasında bitiveriyor koca kitap.

Sıkıcı değil dedim ama, kitap yazma fikrinin nasıl çıktığını anlatan tiyatrovâri ilk kısmı bitirmeden kitabı bırakıyor

dum az kalsın. Çok sıkıcı ve gereksiz gelmişti çünkü. Sonra takip eden bölümlerin tiyatro tarzı yazılmadığını gördüm ve kitaba bir şans daha verdim. Sabrettim, okumaya devam ettim.

İlk bölümün daha ilk sayfaları,  fikrimi değiştirmeye yetti: gerçekten"okunası kitap"tı. Linus'un esprili (belki sadece bilgisayar tutkunlarının espri anlayışı bağlamında esprili) üslubu, yaşanmış bir devrimin öyküsünü daha bir cazibeli kıldı. Kitap aktı, gitti. Son kısımlardaki bilişim hukuku/felsefesi yüklü sayfalara kadar da zevkle devam etti. Son sayfalar da belki kötü değildi, ama beni pek açtığını söyleyemem.

Linus, hayatımızdaki motivasyon kaynaklarını basitçe 3 maddede özetliyor. (Bu, kendi kuramı tabii ki...) :

1 - Yaşamda var olmak

2- Toplumda bir yeri, itibarı olmak; bir topluluğun parçası olmak.

3- Eğlenmek

Linux'un nasıl olup da gönüllü binlerce kişi tarafından bu kadar benimsenerek hiç para almadan geliştirildiğini bu bağlamda açıklıyor. "Bilgisayarı olan herkes az-çok "yaşamda var" olacak refah seviyesindedir. Bilgisayar delileri, gününü odasına kapanıp bilgisayarının başında geçiren kişiler olduğu için Linux için kod geliştirdiklerinde hem bir oluşumun parçası olmak suretiyle toplumsallaşma güdüsüyle güdülenmiş oluyorlar; hem de bu onlara zevk veriyor, eğleniyorlar." diyor.

Elbetteki anlatmaya daha öncesinden, tâ çocukluğundanbaşlıyor.

7 yaşındayken, İstatistik profesörü olan dedesinin onu kucağına oturtup klavyeden bilgisayara yazılması gereken istatistikle ilgili şeyleri girdirdiğini...

Dedesi öldüğünde ise bilgisayarın yeni sahibinin tartışmasız kendisi olduğunun ailece kabul edildiğini...

10 yaşlarında, akranları bilgisayarla henüz tanışmamışken, Assemblydiliyle kendisine bilgisayar oyunları yazdığını...

Çocukluğunu bilgisayar başında oturarak ve (tâ üniversitede asistan olana kadar) kız arkadaşı olmadan geçirdiğini...

Annesinin "Linus'u yetiştirmek çok kolay oldu. O dolabında bilgisayarıyla sürekli haşir-neşirdi. Arada bir içeri makarna atarsanız mutlu oluyordu." dediğini...

Bilgisayar sektörünün donanımlar açısından ilerlemesiyle bilgisayarını yükseltme gereksinimi duyduğu için taksitle bilgisayar aldığını...

3 yıl boyunca ödeyeceği taksitlerin 1 yıl sonra Linux çıktığında Linux severler arasında toplanan parayla ödendiğini...

Linux projesinin ilk başta kendi kişisel kullanımı için bir terminal emülasyonu olma niyetiyle oluştuğunu...

İşletim sistemine dönüşünce ona hem FreeX'i çağrıştıran hem de sefiller manasına gelen Freaks ismini vermeyi düşündüğünü...

"Hayatımı değiştiren kitap" dediği "Operating Systems - Design and Implementation" kitabının yazarı ve Minix'in de programcısı olan Andrew Tanenbaum ile e-posta listelerinde yaşadıkları gerginlikleri...

Linux kullanıcı kitlesi çığ gibi büyürken artan şöhretin kendisini pek de değiştirmediğini (ama şöhretin iyi bişey olduğunu)...

Ve günün birinde -belki 20 yıl sonra- Linux'un devrinin de kapanıp yerine Fredix ya da Diannix gibi bir isimle yepyeni fikirlerle yeni bir işletim sisteminin çıkmasını memnuniyetle karşılayacağını...

Yine de o gün, işlerin eskisi gibi olmayacağını, Linux'un dünyaya önceden yapılamayacağı iddia edilen yeni bir şeyler öğrettiği gerçeğinin kendisine huzur verdiğini...

Ve hayatıyla, gelişmeler karşısındaki tavrıyla, piyasayla ve hacker'larla ilgili daha birçok ayrıntıyı kitabında paylaşıyor.

Mesleğini seven ve eğlenceli bulan tüm bilgisayar tutkunlarına tavsiye ederim;

Yalnızca eğlenmek için...